Η έλλειψη ταλαντούχων στελεχών στην ασφαλιστική αγορά δεν αποτελεί πλέον μία επικείμενη απειλή, συμβαίνει τώρα! Ο υψηλός μέσος όρος ηλικίας των υπαρχόντων στελεχών έχει ως αποτέλεσμα σημαντικό ποσοστό εξ αυτών να βρίσκεται πολύ κοντά στη συνταξιοδότηση και δυστυχώς δεν υπάρχει επαρκής εισροή νέων στελεχών που θα τους αντικαταστήσουν. Κρίσιμοι τομείς, όπως η ανάληψη κινδύνων, οι αποζημιώσεις κ.λπ. πάσχουν από υποστελέχωση, εις βάρος της απόδοσης, της ανάπτυξης, αλλά και της εξυπηρέτησης συνεργατών και πελατών.
Το πρόβλημα δεν παρατηρείται μόνον στη χώρα μας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, το 2026 αναμένεται να συνταξιοδοτηθούν 400.000 στελέχη ασφαλιστικών εταιρειών. Από την άλλη πλευρά η κατάσταση επιδεινώνεται από το γεγονός ότι πολύ λίγοι νέοι ονειρεύονται μία καριέρα στον ασφαλιστικό κλάδο. Οι περισσότεροι βρίσκονται σε αυτόν εντελώς τυχαία. Στο Λονδίνο πάνω από το 25% των underwriters είναι ηλικίας άνω των 50 ετών. Η κατάσταση χειροτέρεψε μετά την πανδημία, καθώς πολλοί έμπειροι επαγγελματίες αποσύρθηκαν από την ενεργό δράση, ενώ παράλληλα πάγωσαν τα προγράμματα πρακτικής εξάσκησης των φοιτητών.
Μιλώντας για φοιτητές, στην Ελλάδα έχουμε να αντιμετωπίσουμε το επιπλέον πρόβλημα ότι η ιδιωτική ασφάλιση έχει ελάχιστη παρουσία στα ελληνικά πανεπιστήμια, με συνέπεια οι φοιτητές να αγνοούν τη δομή και τις προοπτικές του ασφαλιστικού κλάδου.
Τα έμπειρα στελέχη αποχωρούν και σε μεγάλο βαθμό τη θέση τους παίρνουν οι αυτοματοποιημένες διαδικασίες και η τεχνητή νοημοσύνη. Είναι αυτό αρκετό; Πράγματι ο ασφαλιστικός κλάδος μετασχηματίζεται ραγδαία και ψηφιοποιείται, οπότε πολλές απλές επαναλαμβανόμενες εργασίες πραγματοποιούνται πλέον ψηφιακά, ενώ το underwriting βασίζεται όλο και περισσότερο στην ανάλυση δεδομένων μέσω της τεχνητής νοημοσύνης. Παραμένει όμως η ανάγκη για επαγγελματίες με ικανότητες στην ηγεσία, στην κριτική σκέψη, στην επικοινωνία, που θα μπορούν να αξιοποιήσουν τις ευκολίες που παρέχει η τεχνολογία και κυρίως να αναλάβουν δράση στις πιο απαιτητικές εργασίες, εκεί όπου τα μηχανήματα δεν μπορούν να δώσουν λύσεις.
Η γενιά Ζ -όσοι έχουν γεννηθεί μετά το 1997- είναι η πρώτη που έχει ανατραφεί με την τεχνητή νοημοσύνη. Είναι άνθρωποι που δεν θέλουν να σπαταλούν το χρόνο τους κάνοντας απλά πράγματα, τα οποία η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να διαχειριστεί σε δευτερόλεπτα. Θέλουν να έχουν πιο σύνθετα και απαιτητικά καθήκοντα. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι διοικήσεις των ασφαλιστικών εταιρειών και να πράξουν ανάλογα. Άλλωστε ας μην ξεχνάμε πως οι Boomers (γεννημένοι από το 1946 έως το 1964) και η Gen X (1965 – 1980) αγωνίζονται να καταλάβουν τι είναι η τεχνητή νοημοσύνη και τι μπορεί να κάνει, ενώ η Gen Z την παίζει ήδη στα δάκτυλα. Οπότε οι παλαιότερες γενιές θα πρέπει να αποδεχθούν το γεγονός ότι θα πρέπει να διδαχθούν από τους νεότερους και να μην αισθάνονται ότι αυτό τους υποτιμά και τους φέρνει σε μειονεκτική θέση. Παράλληλα βέβαια όσοι ετοιμάζονται να συνταξιοδοτηθούν θα πρέπει να είναι διατεθειμένοι να μοιραστούν την πολύτιμη εμπειρία τους και τις γνώσεις που έχουν αποκτήσει στη διάρκεια της μακρόχρονης σταδιοδρομίας τους με τα νέα στελέχη και να μην τις «παίρνουν μαζί τους» μόνο και μόνο για να αισθάνονται αναντικατάστατοι. Η γνώση πρέπει να μεταδίδεται και προς τις δύο κατευθύνσεις, ώστε να αξιοποιείται στο έπακρο.
Πέρα από την προσέλκυση των νέων, μία άλλη λύση είναι η απόκτηση έμπειρων στελεχών από άλλους κλάδους, εκτός ασφαλιστικής αγοράς. Ανθρώπων που διαθέτουν ικανότητες π.χ. στη διαχείριση πελατών ή στην ανάλυση δεδομένων και μπορούν με την κατάλληλη «ασφαλιστική» εκπαίδευση να αξιοποιηθούν στην ανάληψη κινδύνων, στη διαχείριση ζημιών κ.ά.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό της Gen Z αλλά και των Millennials (1981 – 1996) είναι πως δεν τους ελκύει το κλασικό πενθήμερο εργασίας, 9 – 5, πόσο μάλλον τα εξοντωτικά ωράρια που συνηθίζονταν από όσους είχαν φιλοδοξίες και ήθελαν να εξελιχθούν. Οι νέες γενιές επιζητούν ευελιξία, αυτονομία και δουλειές που έχουν νόημα, υπηρετούν κάποιον υψηλό σκοπό. Θέλουν να εργάζονται σε επιχειρήσεις με κοινωνικό πρόσωπο, που νοιάζονται για τον πλανήτη, που αγκαλιάζουν τη διαφορετικότητα.
«Αυτό που κάνουμε είναι δημιουργικό, υπηρετεί έναν σημαντικό σκοπό και έχει υψηλές διανοητικές απαιτήσεις», επισημαίνουν συχνά τα στελέχη των ασφαλιστικών. Πράγματι, η ασφαλιστική αγορά παρέχει προστασία απέναντι σε οτιδήποτε: από κυβερνοεπιθέσεις μέχρι φυσικές καταστροφές. Ασφαλίζει τα πάντα, από διαστημικά ταξίδια έως τα πόδια των ποδοσφαιριστών και των top models. Διασφαλίζει την υγιή ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας και την ευημερία των πολιτών. Είναι ένας κλάδος που μόνο συντηρητικός και βαρετός δεν είναι και αν ο κόσμος έχει διαφορετική αντίληψη, τότε πρέπει επειγόντως να του την αλλάξουμε. Κανένας άλλος δεν θα το κάνει για μας!
No comment yet, add your voice below!