Τη δημιουργία ενός νέου μηχανισμού ασφάλισης για επιχειρήσεις που σήμερα δυσκολεύονται ή αδυνατούν να ασφαλιστούν έναντι φυσικών καταστροφών και άλλων μεγάλων κινδύνων αποκάλυψαν στελέχη της ασφαλιστικής αγοράς, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου του 26th Insurance and Reinsurance Conference.
Όπως εξήγησε ο Ερρίκος Μοάτσος, CEO Ergo, η βασική φιλοσοφία του σχεδίου είναι η δημιουργία ενός κοινού σχήματος (pool), μέσω του οποίου θα μοιράζεται ο κίνδυνος μεταξύ ασφαλιστικών εταιρειών, αντασφαλιστών και –ενδεχομένως– του κράτους.
Σύμφωνα με τον ίδιο, έχει ήδη προηγηθεί εκτεταμένη διαβούλευση με τις ασφαλιστικές εταιρείες της αγοράς, προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπάρχει διάθεση συμμετοχής στο εγχείρημα, με τη γενική εικόνα να είναι θετική. Παράλληλα, αντίστοιχες επαφές έχουν γίνει και με μεγάλους διεθνείς αντασφαλιστές, οι οποίοι –όπως ανέφερε– έχουν δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το project, καθώς το θεωρούν καινοτόμο.
Το βασικό πρόβλημα, όπως εξήγησε, είναι ότι σήμερα δεν υπάρχει σαφής εικόνα για το πόσες επιχειρήσεις θεωρούνται πρακτικά «μη ασφαλίσιμες», καθώς πολλές από αυτές δεν έχουν ακόμη εμφανιστεί στην αγορά ώστε να απορριφθούν επισήμως από ασφαλιστικές εταιρείες.
Παρόλα αυτά, η αγορά έχει προχωρήσει σε μια πρώτη εκτίμηση, σύμφωνα με την οποία οι επιχειρήσεις αυτές ενδέχεται να ανέρχονται σε περίπου 3.000 έως 4.000. Με βάση αυτή την υπόθεση εργασίας έχει ξεκινήσει και ο σχεδιασμός του απαιτούμενου capacity.
Όπως ανέφερε ο κ. Μοάτσος, η σημερινή εκτίμηση είναι ότι το σύστημα θα μπορούσε να καλύψει συνολικά κινδύνους ύψους έως και 10 δισ. ευρώ σε ασφαλιζόμενα κεφάλαια. Ωστόσο, διευκρίνισε ότι το τελικό μέγεθος του capacity θα εξαρτηθεί από τον ακριβή αριθμό και το προφίλ των επιχειρήσεων που τελικά θα ενταχθούν στο σχήμα.
Κεντρικό ζητούμενο, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είναι μόνο η εξεύρεση ασφαλιστικής και αντασφαλιστικής χωρητικότητας, αλλά και το να παραμείνει το κόστος της ασφάλισης προσιτό για τις επιχειρήσεις που θα χρειαστούν την κάλυψη.
Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται και η πιθανότητα κρατικής συμμετοχής στο συνολικό σχήμα, ώστε να μειωθεί το κόστος και να καταστεί βιώσιμο το μοντέλο.
Αναφερόμενος στον τρόπο με τον οποίο μια επιχείρηση χαρακτηρίζεται σήμερα «μη ασφαλίσιμη», ο κ. Μοάτσος σημείωσε ότι ο πρόσφατος νόμος προβλέπει σχετικά απλή διαδικασία πιστοποίησης, μέσω δύο αρνήσεων ασφάλισης από εταιρείες.
Ωστόσο, όπως υπογράμμισε, η θέση της αγοράς είναι ότι η διαδικασία θα πρέπει στο μέλλον να αποκτήσει πιο συστηματικό χαρακτήρα και να αξιολογείται συνολικά από την αγορά και όχι αποσπασματικά. Εκτίμησε μάλιστα ότι μελλοντικά το πλαίσιο αυτό πιθανόν να εξελιχθεί προς μια πιο οργανωμένη μορφή.
Από την πλευρά του, ο Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου αποκάλυψε ότι έχουν ήδη υπάρξει συζητήσεις σε υψηλό κυβερνητικό επίπεδο για το συγκεκριμένο μοντέλο, ακόμη και με τη συμμετοχή του τότε υπουργού Εθνικής Οικονομίας και σημερινού αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη.
Όπως περιέγραψε, η βασική ιδέα που παρουσιάστηκε προς την κυβέρνηση ήταν ότι το Δημόσιο θα μπορούσε να αναλάβει ένα συγκεκριμένο «layer» κινδύνου, ώστε να γνωρίζει εκ των προτέρων το μέγιστο ποσό συμμετοχής του σε περίπτωση μεγάλης καταστροφής, αντί να λειτουργεί κάθε φορά με ανοιχτές και απρόβλεπτες δημοσιονομικές παρεμβάσεις.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η πρόταση είχε αντιμετωπιστεί θετικά σε πολιτικό επίπεδο, ωστόσο στη συνέχεια προέκυψαν τεχνικές και θεσμικές δυσκολίες, καθώς –όπως αποκαλύφθηκε– για να λειτουργήσει το συγκεκριμένο μοντέλο θα απαιτούνταν είτε η δημιουργία κρατικής ασφαλιστικής εταιρείας είτε κρατικής αντασφαλιστικής δομής!
Ο πρόεδρος της ΕΑΕΕ σημείωσε επίσης ότι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος εμφανίζεται ιδιαίτερα θετικός απέναντι στην αναζήτηση λύσης για το θέμα, προσθέτοντας όμως ότι αρκετές από τις δυσκολίες προκύπτουν από το ευρωπαϊκό εποπτικό και κανονιστικό πλαίσιο.
Κλείνοντας, ο Ερρίκος Μοάτσος υπογράμμισε ότι τέτοιου είδους μηχανισμοί χρειάζονται πολλά χρόνια για να διαμορφωθούν και να ωριμάσουν, φέρνοντας ως παραδείγματα την Ισπανία και τη Γαλλία, όπου αντίστοιχα σχήματα λειτουργούν εδώ και δεκαετίες και εξακολουθούν να εξελίσσονται.
Όπως είπε, η δημιουργία μιας λύσης για τις δύσκολα ασφαλίσιμες επιχειρήσεις αποτελεί σύνθετη διαδικασία, η οποία απαιτεί χρόνο, συστηματική δουλειά και συνεργασία όλων των εμπλεκομένων πλευρών.
No comment yet, add your voice below!