Κατ’ Εξουσιοδότηση Κανονισμός στο πλαίσιο του Solvency II – Eπιτυγχάνοντας την σωστή ισορροπία

Θέσεις ευρωπαϊκού ασφαλιστικού κλάδου για τη θέσπιση των μέτρων 2ου επιπέδου της αναθεώρησης της οδηγίας Solvency II

Από την ΕΑΕΕ

Οι επερχόμενες τροποποιήσεις στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό της Οδηγίας Solvency II αποτελούν σημαντική ευκαιρία για την υλοποίηση της πολιτικής συμφωνίας του 1ου Επιπέδου. Στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι το πλαίσιο Solvency II παραμένει κατάλληλο για τον σκοπό του, υποστηρίζει την ανάπτυξη και τις επενδύσεις στην ΕΕ και διατηρεί τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και την προστασία των ασφαλισμένων, χωρίς την εισαγωγή νέων, ακούσιων επιβαρύνσεων ή κρυφής συντηρητικότητας.

Η συνολική αναθεώρηση φέρνει πολυάριθμες αλλαγές σε ολόκληρο τον κανονισμό. Αυτό περιλαμβάνει την ενίσχυση της εποπτείας της διασυνοριακής δραστηριοποίησης, των μακροπροληπτικών παραμέτρων και των ομίλων, καθώς και την εισαγωγή πλαισίου ανάκαμψης και εξυγίανσης, ενισχύοντας το προληπτικό πλαίσιο και τα ήδη υψηλά επίπεδα προστασίας των καταναλωτών.

Ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα – Τι διακυβεύεται;
Η ικανότητα των Ευρωπαίων ασφαλιστών να παραμείνουν παγκόσμια ανταγωνιστικοί και να συνεχίζουν να υποστηρίζουν την ανάπτυξη, τις θέσεις εργασίας και τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις.

Τι χρειάζεται;

• Πλήρη υλοποίηση της συμφωνίας του 1ου επιπέδου με σκοπό την άρση περιττών και αδικαιολόγητων κεφαλαιακών επιβαρύνσεων, συμπεριλαμβάνοντας:
  ▪ Μια ολοκληρωμένη αναθεώρηση του περιθωρίου κινδύνου (risk margin)
  ▪ Ένα λειτουργικό πλαίσιο μακροχρόνιων μετοχών ( Long-Term Equity (LTE) με πιο απλό, πιο ρεαλιστικό τεστ αναγκαστικής ρευστοποίησης (forced selling) και με ευελιξία για διαφορετικά μοντέλα εργασίας.
  ▪ Διατήρηση της ισχύουσας μεταχείρισης των πράξεων επαναγοράς (repo) και του δανεισμού τίτλων

Ποιος είναι ο κίνδυνος αν γίνουν λάθος αλλαγές;

• Δομικό κεφαλαιακά μειονέκτημα για τους Ευρωπαίους ασφαλιστές
• Μειωμένη ικανότητα διάθεσης μακροπρόθεσμων προϊόντων και αντίστοιχων επενδύσεων
• Μια χαμένη ευκαιρία για συμβολή στην Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (SIU)
• Διαταραχές στις αγορές repo και δανεισμού τίτλων

Απαραίτητες αλλαγές στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό

Risk margin: Ορισμός της παραμέτρου lambda parameter στο 92.5% χωρίς κατώτατο όριο.
Mακροχρόνιες διακρατήσεις μετοχών (Long-term equity): απλούστερο τεστ, ευελιξία για διαφορετικά μοντέλα εργασίας και έναν ευρύτερο κατάλογο αποδεκτών στοιχείων ενεργητικού (ΟΣΕΚΑ και AIFs-Αlternative Investment Funds εναλλακτικά επενδυτικά κεφάλαια).
Repos και δανεισμός τίτλων (securities lending): Ταξινόμησή τους ως κατηγορία 1 του άρθρου 189

Μεταβλητότητα & προστασία καταναλωτή – Τι διακυβεύεται;
Η σταθερότητα, η προβλεψιμότητα και η αντικυκλικότητα του εποπτικού πλαισίου και μέσω αυτών η προστασία των ασφαλισμένων και η χρηματοοικονομική σταθερότητα.

Τι χρειάζεται;

• Διασφάλιση ότι τα μέτρα μακροπρόθεσμων εγγυήσεων (LTG) συνεχίζουν να μετριάζουν την τεχνητή μεταβλητότητα και επιτρέπουν στους ασφαλιστές να ενεργούν ως μακροπρόθεσμοι επενδυτές.
• Αποφυγή μη προβλέψιμων, χωρίς αντιστάθμιση αλλαγών στις καμπύλες προεξόφλησης των επιτοκίων άνευ κινδύνου, οι οποίες εισάγουν περιττή ρυθμιστική μεταβλητότητα.
• Βαθμονόμηση των βασικών παραμέτρων των LTG μέτρων με τρόπο πλήρως τεκμηριωμένο, βάσει ευρωπαϊκών στοιχείων

Ποιος είναι ο κίνδυνος αν γίνουν λάθος αλλαγές;

• Αυξημένα κίνητρα για προκυκλικές συμπεριφορές, που ενδέχεται να εξαναγκάσουν τους ασφαλιστές να μειώσουν τον κίνδυνο (de-risk) σε περιόδους αναταραχής στις αγορές, επιδεινώνοντας περαιτέρω την αστάθεια στις αγορές.
• Υπονόμευση της μακροπρόθεσμης προστασίας των ασφαλισμένων και μείωση της διαθεσιμότητας πολύτιμων μακροπρόθεσμων ασφαλιστικών προϊόντων, λόγω υπερβολικού κόστους κεφαλαίου.
• Υπονόμευση της ανταγωνιστικότητας στην πρόσβαση σε διαφοροποιημένες πηγές σταθερών αποδόσεων.
  Volatility adjustment (Προσαρμογή Μεταβλητότητας)

Απαραίτητες αλλαγές στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό

• Ορισμός των παραμέτρων του κινδύνου διόρθωσης, όπως προτείνει η αγορά
  − Εταιρικά: 30/20/10%, 60% ανώτατο όριο
  − Κυβερνητικά: 20/15/5%, 40% ανώτατο όριο
• Εφαρμογή της προτεινόμενης από την EIOPA προσέγγισης CSSR χωρίς περιττούς, μη τεκμηριωμένους συντηρητισμούς για συμβόλαια με συμμετοχή στα κέρδη ή unit-linked, και διασφάλιση της σωστής αναλογίας κατά την σύγκριση της απόκλισης 1 μονάδας βάσης στο asset spread με την μεταβολή στο VA spread των υποχρεώσεων, σύμφωνα με την μεθοδολογία VA. Παρέκταση των επιτοκίων χωρίς κίνδυνο (risk-free rates)
• Διασφάλιση πλήρους διαφάνειας των δεδομένων και της μεθοδολογίας LTG που χρησιμοποιείται, καθώς και των λοιπών παραμέτρων του πλαισίου Solvency II (SII).
  
  Πράσινη Συμφωνία & Κλιματική Αλλαγή – Τι διακυβεύεται;
• H ικανότητα του ασφαλιστικού κλάδου να συμβάλει αποτελεσματικά στην κλιματική μετάβαση της ΕΕ και στους στόχους της Πράσινης Συμφωνίας.

Τι χρειάζεται;

• Ευέλικτες και αναλογικές απαιτήσεις βιωσιμότητας, οι οποίες θα στηρίζουν τους ασφαλιστές στην προσπάθειά τους να εκπληρώσου τις κλιματικές και ESG δεσμεύσεις χωρίς γραφειοκρατία ή περιττές υποχρεώσεις αναφοράς.

Τι είναι έτοιμοι να κάνουν οι ασφαλιστές;

• Να ενσωματώσουν τους ESG κινδύνους στην ανάληψη κινδύνων και στις επενδύσεις.
• Να διεξάγουν σενάρια ανάλυσης της κλιματικής αλλαγής.
• Να υποβάλουν αναφορές σύμφωνα με το πλαίσιο SFDR και την Ευρωπαϊκή Ταξινομία.
• Να επενδύσουν δισεκατομμύρια σε πράσινα στοιχεία ενεργητικού και υποδομές ανακύκλωσης.

Απαραίτητες αλλαγές στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό

• Απώλεια ιδιωτικών επενδύσεων σε υποδομές και προγράμματα μετάβασης.
• Επιπρόσθετη γραφειοκρατία και επιβαρύνσεις χωρίς θετικό απτό αποτύπωμα στους ESG παράγοντες.
  Παράγοντες Nat cat (φυσικών καταστροφών): Τακτική επικαιροποίησή τους ώστε να αντανακλούν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.
  Σχέδια κινδύνων βιωσιμότητας: Αφαίρεση ή μείωση των αλληλεπικαλύψεων με την ΟRSA και έμφαση τον κλιματικό κίνδυνο. Επιπλέον, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι τα σχέδια θα μπορούν να ενσωματώνονται στην ORSA για την αποφυγή περιττής περιπλοκότητας στις διαδικασίες διακυβέρνησης και για την βελτίωση της συνοχής στην ανάλυση του κινδύνου.

Μείωση Λειτουργικών Βαρών και Απαιτήσεων Αναφοράς & Γνωστοποιήσεων – Tι διακυβεύεται;

1. Διασφάλιση ότι η αναθεώρηση του Solvency II θα εκπληρώσει την πολιτική δέσμευση για απλοποίηση και μείωση των περιττών βαρών.

Τι χρειάζεται;

• Απτές αλλαγές που θα επιτρέψουν την αναλογική συμμόρφωση με το Solvency II.
• Σημαντική μείωση αναφορών και γνωστοποιήσεων.

Ποιος είναι ο κίνδυνος αν γίνουν λάθος αλλαγές;

• Τα μέτρα αναλογικότητας θα παραμείνουν σε μεγάλο βαθμό ανεφάρμοστα από την πλειονότητα των εταιριών.
• Νέα, περιττά διοικητικά βάρη θα υπονομεύσουν τον στόχο της απλοποίησης.

Απαραίτητες αλλαγές στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό

• Αναλογικότητα : Μείωση και τυποποίηση των κριτηρίων SNCU (Simple and Non- Complicated Undertakings) προκειμένου η αναλογικότητα να καταστεί προσβάσιμη και για επιχειρήσεις, μη χαρακτηριζόμενες ως SNCUs, όπως επιδιώχθηκε με το Επίπεδο 1.
• Αναμενόμενα κέρδη σε μελλοντικά ασφάλιστρα: Διαγραφή του νέου τεστ σε επίπεδο ομίλου (Άρθρο 330(1)).
• Έκθεση SFCR : Μείωση περιεχομένου, ιδίως του τμήματος που απευθύνεται σε επαγγελματίες της αγοράς.

Ο κατ’ εξουσιοδότηση Κανονισμός (Delegated Regulation) θα πρέπει να αποδώσει με συνέπεια την συμφωνία του Επιπέδου 1 (Level 1) – υποστηρίζοντας την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα της ΕΕ, τις πράσινες επενδύσεις, την πραγματική μείωση των κανονιστικών βαρών- καθώς και την σταθερότητα της φερεγγυότητας και την ισχυρή προστασία των ασφαλισμένων – χωρίς να εισάγει νέα στοιχεία υπερσυντηρητισμού ή τεχνητά εμπόδια στην αρχή της αναλογικότητας και στις επενδύσεις.