Η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (EIOPA) και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) δημοσίευσαν κοινό discussion paper σχετικά με τη διαχείριση των κινδύνων από φυσικές καταστροφές.
Σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων ζημιών λόγω ακραίων καιρικών φαινομένων στην Ευρώπη, η μελέτη βασίζεται σε προηγούμενη έρευνα και επιχειρεί να ποσοτικοποιήσει τα οφέλη από τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού επιμερισμού κινδύνου. Ο μηχανισμός αυτός προτείνεται να περιλαμβάνει ένα πανευρωπαϊκό ασφαλιστικό pool φυσικών καταστροφών, καθώς και έναν μηχανισμό χρηματοδοτικής στήριξης μέσω δανείων.
Στόχος της πρότασης είναι η μείωση του σημαντικού «κενού προστασίας» που καταγράφεται στην Ευρώπη, όπου στο παρελθόν περίπου το 75% των οικονομικών απωλειών από φυσικές καταστροφές παρέμενε ανασφάλιστο. Παράλληλα, επιδιώκεται η ενίσχυση της ανθεκτικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας απέναντι σε ολοένα και πιο συχνά και έντονα φαινόμενα, όπως πλημμύρες, ξηρασίες, καταιγίδες και δασικές πυρκαγιές.
Οι πρωτασφαλιστές, οι αντασφαλιστές, οι αγορές και τα υφιστάμενα εθνικά σχήματα αναμένεται να συνεχίσουν να διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στη διαχείριση των κινδύνων. Ωστόσο, η διαθέσιμη δυναμικότητα ενδέχεται να μην επαρκεί για την κάλυψη ζημιών μεγάλης κλίμακας, οι οποίες καθίστανται ολοένα πιο πιθανές σε ένα περιβάλλον κλιματικής αλλαγής.
Ο προτεινόμενος μηχανισμός βασίζεται σε δύο συμπληρωματικούς πυλώνες. Ο πρώτος αφορά τη δημιουργία ενός πανευρωπαϊκού ασφαλιστικού pool φυσικών καταστροφών, το οποίο θα χρηματοδοτείται μέσω ασφαλίστρων βασισμένων στον κίνδυνο. Ο δεύτερος αφορά έναν μηχανισμό χρηματοδότησης μέσω δανείων, ο οποίος θα ενεργοποιείται σε περιπτώσεις ακραίων ζημιών που υπερβαίνουν τη δυναμικότητα του pool.
Η δημιουργία ενός «ευρωπαϊκού ασφαλιστικού pool φυσικών καταστροφών» στοχεύει στη διαφοροποίηση ανα γεωγραφική θέση και επίπεδο κινδύνου, επιτρέποντας την αποτελεσματικότερη χρήση κεφαλαίων από τις ασφαλιστικές εταιρείες, τη διεύρυνση της ασφαλιστικής κάλυψης και τη διατήρηση των ασφαλίστρων σε προσιτά επίπεδα για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Παράλληλα, η διασπορά κινδύνων μεταξύ χωρών και διαφορετικών κατηγοριών καταστροφών μπορεί να συμβάλει στη μείωση της μεταβλητότητας των ζημιών.
Ο μηχανισμός δανειακής στήριξης θα λειτουργεί συμπληρωματικά, παρέχοντας ένα πρόσθετο επίπεδο προστασίας σε περιπτώσεις ακραίων γεγονότων που εξαντλούν τα διαθέσιμα κεφάλαια του pool. Σχεδιασμένος με γνώμονα τη δημοσιονομική ουδετερότητα, θα επιτρέπει στον ασφαλιστικό κλάδο να απορροφά το κόστος σε βάθος χρόνου, χωρίς επιβάρυνση των φορολογουμένων. Ταυτόχρονα, θα διασφαλίζει προβλέψιμη και προσιτή χρηματοδότηση, θα μειώνει την ανάγκη για έκτακτες δημόσιες παρεμβάσεις και θα συμβάλλει στη σταθεροποίηση του κόστους αντασφάλισης, χωρίς να διαταράσσει τη λειτουργία των ιδιωτικών αγορών ή τη δημοσιονομική πειθαρχία.
Συνολικά, σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα επίπεδα της λεγόμενης «κλιμακωτής προσέγγισης», οι δύο αυτοί πυλώνες διαμορφώνουν ένα πιο ανθεκτικό πλαίσιο διαχείρισης κινδύνων φυσικών καταστροφών. Ένα πλαίσιο που συνδυάζει ισχυρές ιδιωτικές αγορές, έναν διαφοροποιημένο ευρωπαϊκό μηχανισμό και ένα αξιόπιστο χρηματοδοτικό δίχτυ ασφαλείας, ενισχύοντας την ικανότητα της Ευρώπης να απορροφά μεγάλους κραδασμούς και να διασφαλίζει βιώσιμη χρηματοδότηση καταστροφών στο μέλλον.
No comment yet, add your voice below!