Skip to content

“Κύματα φεύγουν έρχονται”*

Θα ήταν άδικο να ισχυριστεί κανείς ότι η τελευταία εβδομάδα ήταν απλά δύσκολη. Κυρίως, ήταν πρωτόγνωρη. Στην κυριολεξία εν μια νυκτί, ανατράπηκε η καθημερινότητα και οι πυλώνες της απειλήθηκαν, ευτυχώς στη πράξη όχι σε μη αναστρέψιμο βαθμό.

Σε τέτοιες στιγμές συλλογικής έντασης είναι δύσκολο να τιθασεύσει κανείς το άγχος και την αγωνία, να ξεχωρίσει το «ατομικό» από το «πολιτικό» και «κοινωνικό» και να λειτουργήσει κάπως φυσιολογικά.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλά που δεν ελέγχει κανείς στη ζωή.

Όμως αυτό στο οποίο κάθε άνθρωπος έχει πάντα τον έλεγχο, είναι η ερμηνεία και η σημασία που δίνει σε πράγματα σε καταστάσεις.

Διότι αυτό στο οποίο θα επιλέξει να επικεντρωθεί αυτό και θα μεγαλώσει μέσα του και θα κυριεύσει το μυαλό και τα συναισθήματά του.

Όσο περισσότερο σκεφτόμαστε ή μιλάμε ή ακούμε για κάτι, τόσο μεγαλύτερες διαστάσεις παίρνει.

Φυσικά, δεν μπορεί κανείς να γίνει «φυτό» και να μην αντιλαμβάνεται ή να συμμετέχει σε όσα συμβαίνουν γύρω του. Εμείς είμαστε η κοινωνία και η κοινωνία είναι εμείς.

Όμως όταν επικεντρώνουμε τη σκέψη μας στο φόβο, τότε όλο και περισσότερους λόγους θα βρίσκουμε για να φοβόμαστε, να ανησυχούμε, να αγχωνόμαστε.

Το άγχος, η ανησυχία και ο φόβος έρχονται συνήθως όταν «κολλάει» κανείς σε αυτούς τους εξωτερικούς παράγοντες, τους οποίους δεν μπορεί να ελέγξει.

Την «κινδυνολογία», για την οποία τόσος ντόρος γίνεται αυτό το διάστημα, μπορεί να την δημιουργούμε και μόνοι μας, μέσα μας.

Πάντα υπάρχει κάτι άλλο για να στρέψει κανείς την σκέψη του, για να νοιώσει καλύτερα, να γίνει έστω λίγο παραγωγικός και να μην παρασυρθεί τελείως από τις εξελίξεις.

Οι επαγγελματικοί περιορισμοί που επιβάλλουν, ευχόμαστε όχι για πολύ ακόμη, οι κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις, είναι ίσως ευκαιρία για ανδιοργάνωση, ενημέρωση αρχείων, εκτεταμένο προγραμματισμό, ανασκόπηση, τακτοποίηση εκκρεμοτήτων.

Ακόμη και για περισσότερη επαφή με φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον, για διάβασμα, μουσική, περισυλλογή.

Το μυαλό, η κριτική σκέψη, η μάθηση, το μεγαλείο του να είναι κανείς ζωντανός και υγιής, δεν εξαρτάται από την οικονομία. Όλα περνούν και όλα επανέρχονται.

Επικεντρωθείτε σε αυτά που περνάνε από τα χέρια σας

Αυτό με το οποίο απασχολούμε τα χέρια ή το νου μας, επηρεάζει άμεσα τα συναισθήματά μας. Μετατοπίστε την προσοχή σας για να αλλάξετε την ψυχολογία σας!

Περιορίστε την κατανάλωση ειδήσεων

Παρότι είναι σχεδόν αδύνατον να αντισταθεί κανείς στην ανοιχτή οθόνη ή το ραδιόφωνο αυτές τις μέρες, καλό είναι οι πηγές της ειδησεογραφίας να «σιωπούν» κάποιες ώρες την ημέρα.

Μην ξεχνάτε όλα τα άλλα.

Όλοι μας, ανησυχούμε και στενοχωριόμαστε πάρα πολύ για αυτά που δεν έχουμε ή που μπορεί να χάσουμε, και χαιρόμαστε λίγο για όλα όσα έχουμε και δεν πρόκειται να χάσουμε.

Ποια είναι τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή σας; Για ποιά πράγματα είσαστε ευγνώμων; Ποιους και τι αγαπάτε περισσότερο; Σκεφτείτε το, για να μπούν τα πράγματα σε μια σειρά! Τι είναι πραγματικά αναντικατάστατο σε αυτή τη ζωή; Μήπως είναι η υγεία; Τι είναι το πολυτιμότερο το οποίο έχουμε; Μήπως απλά είναι, ο ένας τον άλλον;

Μήπως μια μικρή αλλαγή στον τρόπο σκέψης μπορεί να μας κάνει ξαφνικά να αισθανθούμε πραγματικά πλούσιοι; Μήπως ο υγιής και αποφασισμένος άνθρωπος μπορεί να αντιμετωπίσει τα πάντα; Για αυτό,

Μην υποκύπτετε στο φόβο.

Μην χαλάτε πολύ ώρα στην ανησυχία για το τι μπορεί να γίνει. Δεν έχει νόημα. Κάντε ότι μπορείτε για να προσαρμοστείτε και να αντιμετωπίσετε τα νέα δεδομένα και μετά ασχοληθείτε με κάτι άλλο. Θα νοιώσετε τόσο πολύ καλύτερα, τόσο πιο δυνατοί! Και τελικά,

Τα πράγματα θα αλλάξουν.

Δεν είστε μόνος ή μόνη. Είμαστε όλοι μαζί. Η ιστορία είναι κάτι που επαναλαμβάνεται και η οικονομία θα επανέλθει σε φυσιολογικά ή έστω, διαχειρίσιμα επίπεδα. Είναι τόσο σίγουρο όσο ότι μετά το καλοκαίρι θα έρθει ο χειμώνας. Κάντε ότι μπορείτε και μετά, κάντε κάτι άλλο.

Δουλειά θα υπάρχει.

Όποιος δεν φοβάται να εργαστεί σκληρά, είναι αποφασισμένος και αφοσιωμένος στο να πάει μπροστά, ακούει, βλέπει και μαθαίνει, επιβιώνει υπό οποιαδήποτε συνθήκη. Οπότε και εσείς,

Επιλέξτε να είστε καλά.

Επιλέξτε την ευτυχία, όχι τη δυστυχία. Είπαμε, αυτό δεν σημαίνει να κάνει κανείς με το ζόρι «τον κινέζο» σε όσα συμβαίνουν γύρω του. Σημαίνει απλά, να προσπαθεί να επικεντρώνεται σε πράγματα που είναι όμορφα, που του δίνουν χαρά, που τον κάνουν να χαμογελάει και να νοιώθει ευγνώμων που είναι ζωντανός.

Ανθρώπινο δικαίωμα είναι αυτό.

Δικαίωμα και επιλογή.

*φράση από το ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη, “Προσανατολισμοί” (1940)

No comment yet, add your voice below!


Add a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *