«Τι ζητά η νέα γενιά από την ασφάλιση;» Το τρίπτυχο αξιοπιστία – εκσυγχρονισμός – απλοποίηση στο πάνελ της ΕΑΔΕ

Η νέα γενιά δεν απορρίπτει την ασφάλιση, αλλά κρατά απόσταση όταν τη βρίσκει περίπλοκη, «φοβική» και δύσκολη να ελεγχθεί. Αυτό ήταν το κεντρικό συμπέρασμα του πάνελ «Τι ζητά η νέα γενιά από την ασφάλιση;», όπου ακαδημαϊκοί, στελέχη της αγοράς και εκπρόσωπος της ίδιας της νέας γενιάς συζήτησαν τι χτίζει εμπιστοσύνη, τι απομακρύνει και πώς μπορεί ο κλάδος να γίνει πιο ελκυστικός – τόσο ως υπηρεσία προς τον καταναλωτή όσο και ως επαγγελματική επιλογή.

Το ζήτημα έθεσε πρώτη στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου η ΕΑΔΕ, κατά τη διάρκεια της επετειακής της εκδήλωσης με τίτλο «ΕΑΔΕ 2026: Θεσμικό κύρος, Ιστορική συνέχεια, Διαχρονική ευθύνη», την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου, στον εμβληματικό χώρο του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, σε συνδιοργάνωση με το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών (ΕΕΑ). Η βραδιά αποτέλεσε μια ουσιαστική στιγμή προβληματισμού και διαλόγου για το μέλλον της ιδιωτικής ασφάλισης στην Ελλάδα, θέτοντας στο επίκεντρο τη νέα γενιά επαγγελματιών που καλείται να διαμορφώσει το αύριο του κλάδου.

Η εισαγωγική τοποθέτηση έθεσε το πρόβλημα με αριθμούς: με βάση στοιχεία (2019–2024) και επίσημες πηγές, η άνοδος των ελεύθερων επαγγελματιών στον κλάδο κινείται χαμηλά, ενώ η μέση ηλικία εμφανίζεται κοντά στα 45 έτη. Παράλληλα, σε επίπεδο καταναλωτή, τα ποσοστά μη υποχρεωτικών ασφαλίσεων είναι «πολύ χαμηλά» κάτω από τα 35, με τη συνειδητή στροφή προς υγεία/περιουσία/σύνταξη να εντείνεται μετά τα 45 και ακόμη περισσότερο μετά τα 50–55. Η παρατήρηση συνδέθηκε και με τις τεχνικές πιέσεις στον κλάδο υγείας, καθώς η μακροχρόνια βιωσιμότητα προϋποθέτει και νεότερες ηλικίες στο χαρτοφυλάκιο.

Ακαδημαϊκή οπτική: κίνδυνοι παντού, αλλά οι προκαταλήψεις «μπλοκάρουν» τις αποφάσεις
Ο επίκουρος καθηγητής Παναγιώτης Ξένος στάθηκε στις τρεις μεγάλες τάσεις που διαμορφώνουν το περιβάλλον κινδύνου – κλιματική αλλαγή, τεχνολογική πρόοδος, αρνητικές δημογραφικές εξελίξεις – επισημαίνοντας ότι, ενώ η ασφάλιση θα έπρεπε να λειτουργεί ως βασικό εργαλείο διαχείρισης των οικονομικών συνεπειών, οι νέοι συχνά παίρνουν αποφάσεις μέσα από «γνωστικές προκαταλήψεις» (behavioral economics) και θεσμική δυσπιστία. Υπογράμμισε επίσης ότι το κόστος του ασφαλίστρου είναι άμεσα αντιληπτό, ενώ το όφελος είναι μακροπρόθεσμο και αβέβαιο, άρα «δύσκολο να το νιώσει» κάποιος νέος.
Παράλληλα, ανέδειξε πρωτοβουλίες κατά του «οικονομικού/ασφαλιστικού αναλφαβητισμού», όπως η δημιουργία λεξικού ασφαλιστικών όρων, αλλά και τον σχεδιασμό δράσεων σύνδεσης αγοράς–πανεπιστημίου (προγράμματα, δια βίου μάθηση, ειδική ημέρα καριέρας για τον κλάδο).

Ψυχολογική οπτική: οι νέοι θέλουν κάλυψη «χωρίς άγχος», χωρίς ψιλά γράμματα και με αίσθηση ελέγχου
Η δρ Λίζα Βάρβογλη περιέγραψε τη σχέση των νέων με την ασφάλιση ως «εργαλειακή» – όχι υποχρέωση. Το «αλλά» είναι καθοριστικό: ζητούν κάλυψη χωρίς άγχος, χωρίς δυσνόητους όρους και με αίσθηση ότι ελέγχουν την επιλογή τους. Σύνδεσε τη συμπεριφορά αυτή με το χρόνιο περιβάλλον αβεβαιότητας της τελευταίας περιόδου (πανδημία, κρίσεις, γεωπολιτική αστάθεια), που ωθεί τους νέους να λειτουργούν περισσότερο με το «παρόν» και λιγότερο με μακροχρόνιες δεσμεύσεις. Όταν η δέσμευση βιώνεται ως περιορισμός και όχι ως ασφάλεια, τα «ψιλά γράμματα» και η έλλειψη διαφάνειας γίνονται ανασταλτικοί παράγοντες.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στη γλώσσα/επικοινωνία: το κλασικό «marketing του φόβου» δεν βοηθά, ενώ η νέα γενιά ανταποκρίνεται σε μηνύματα ευελιξίας, καθαρότητας και αξίας «εδώ και τώρα».

Θεσμική/αγοραία οπτική: πρώτα κερδίζεις τον νέο ως καταναλωτή, μετά έρχεται ως επαγγελματίας
Ο Κωνσταντίνος Ρούσσης (ΕΑΔΕ/ΕΣΑΠΕ) σημείωσε ότι η νέα γενιά είναι πιο κοντά στον θεσμό από παλαιότερες γενιές, αλλά απαιτεί διαφάνεια, ταχύτητα και «να βρίσκεται η ασφάλιση εκεί που κοιτάζει η ίδια», δηλαδή κοντά στην τεχνολογία. Υποστήριξε ότι το στοίχημα ξεκινά από το προϊόν και την εμπειρία: αν δεν κερδίσεις τον νέο ως καταναλωτή, δύσκολα θα τον κερδίσεις ως επαγγελματία. Έθεσε επίσης το θέμα του κοινωνικού αποτυπώματος: οι νέοι δεν πείθονται μόνο από την προοπτική εισοδήματος, αλλά και από νόημα/σκοπό.

«Η φωνή» της νέας γενιάς: ανάγκη υπάρχει, αλλά θέλουμε απλότητα, ψηφιακή αυτονομία και on-demand λύσεις
Ο υποψήφιος διδάκτορας Γιώργος Μεσσήνιος περιέγραψε την ασφάλιση ως εργαλείο διαχείρισης καθημερινών κινδύνων, με την κλιματική κρίση να λειτουργεί ως «ξύπνημα» για πολλούς συνομηλίκους του. Ταυτόχρονα, ανέδειξε τους λόγους απόστασης: πολυπλοκότητα, έλλειψη εμπιστοσύνης, ελλιπής ψηφιοποίηση. Πρότεινε πιο ευέλικτα μοντέλα (on-demand), και «ψηφιακή αυτονομία» — δυνατότητα διαχείρισης από εφαρμογή, χωρίς φυσική παρουσία.
Για το επάγγελμα, ήταν θετικός υπό προϋποθέσεις: ο νέος δεν θέλει να δουλέψει ως «παραδοσιακός ασφαλιστής», αλλά να ενσωματώσει εργαλεία δεδομένων και ΤΝ, με μεγαλύτερη έμφαση στη συμβουλευτική και σε ευέλικτα μοντέλα εργασίας.
Η συζήτηση κατέληξε σε μια κοινή διαπίστωση: το χάσμα μεταξύ ασφαλιστικής αγοράς και νέας γενιάς δεν είναι θέμα «ανωριμότητας» των νέων, αλλά προσαρμογής της αγοράς. Απλούστερη γλώσσα, διαφανείς όροι, ψηφιακή εμπειρία, προϊόντα με πραγματική αξία για το σήμερα και μια κουλτούρα συμβουλευτικής που χτίζει εμπιστοσύνη — αυτά παρουσιάστηκαν ως τα βασικά «κλειδιά» για να καλυφθεί η απόσταση μεταξύ των δύο πλευρών

Στο πάνελ συμμετείχαν οι:

• Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια, μέλος του διδακτικού προσωπικού της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ
• Κωνσταντίνος Ρούσσης, Γενικός Γραμματέας της ΕΑΔΕ, Πρόεδρος της ΕΣΑΠΕ και Sales Director στην Allianz ER
• Παναγιώτης Ξένος, Επίκουρος Καθηγητής Ασφαλιστικής Επιστήμης στο Τμήμα Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιώς
• Γεώργιος Μεσσήνιος, Υποψήφιος Διδάκτωρ στο Τμήμα Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιώς