Αθρώα (γύρω στα 250 άτομα σύμφωνα με επι τόπου εκτιμήσεις & περίπου 400 online στο peak της εκδήλωσης) ήταν η προσέλευση των διαμεσολαβητών στην εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν ΕΑΔΕ και ΕΕΑ χθες Τρίτη 26/1/26 στο Τιτάνια. Αφορμή της εκδήλωσης είναι μείωση στις ήδη υπάρχουσες όσο και μελλοντικές προμήθειες χαρτοφυλακίου υγείας στην οποία προέβησαν κάποιες εταιρείες μέσω επιβολής δικαιώματος συμβολαίου ή άλλης απόφασης.
Κεντρικός άξονας της συγκέντρωσης ήταν η νομική ερμηνεία και γνωμοδότηση του πεπραγμένου την οποία προσέφερε ο νομικός Περικλής Πολυχρονίδης και η οποία παρουσιάζεται στη συνέχεια. Την εκδήλωση άνοιξε ο Πρόεδρος του ΕΕΑ Γιάννης Χατζηθεοδοσίου με μια καταιγιστική ομιλία ενώ συμμετείχαν με σύντομη τοποθέτηση περίπου 14 εκπρόσωποι σωματείων από όλη την Ελλάδα.
Ομιλητές και κοινό αποφάσισαν ότι οι ενέργειας διαμαρτυρίας θα συνεχιστούν με κάθε μέσο, καλώντας ωστόσο πρώτα από όλα τις εταιρείες να κάτσουν στο τραπέζι του διαλόγου και να βρουν απο κοινού με τη διαμεσολάβηση μια δίκαιη λύση για τα προγράμματα υγείας. Όπως το έθεσαν, ελάχιστη προϋπόθεση για την έναρξη των συνομιλιών άλλα και οποιαδήποτε ένδειξη καλής πίστης από την πλευρά της διαμεσολάβησης, είναι οι εταιρείες έστω να δεσμευτούν ότι από εδώ και στο εξής δεν πρόκειται ποτέ ξανά να προβούν σε τροποποιήσεις προμηθειών που αφορούν προϋπάρχοντα προγράμματα.
Νομική Γνωμοδότηση – Το Δικαίωμα Συμβολαίου & η Σύμβαση Διαμεσολάβησης
Σύμφωνα με τον νομικό Περικλή Πολυχρονίδη, ο οποίος παρουσίασε νομική γνωμοδότηση έπειτα από πρόσκληση των διαμεσολαβητών, το “Δικαίωμα Συμβολαίου” είναι ποσοστό διαχειριστικών εξόδων, άσχετο με τις ασφαλιστικές καλύψεις, το οποίο ενσωματώνεται στα μικτά ασφάλιστρα. Πρόκειται για μια καθαρά ελληνική, μη νομοθετημένη πρακτική η οποία ωστόσο επηρεάζει το ύψος του τελικού καθαρού ασφαλίστρου και άρα και το ύψος της προμήθειας των διαμεσολαβητών, δεδομένου ότι αυτή υπολογίζεται επί αυτού.
Άρα, το ποσοστό της προμήθειας μπορεί να μην αλλάζει, να παραμένει δηλαδή για παράδειγμα στο 20%, αλλά αλλάζει το αρχικό ποσό επί του οποίου υπολογίζεται αυτό το 20%, γιατί σε αυτό το ποσό επιβάλλεται δικαίωμα συμβολαίου.
Ωστόσο η προμήθεια κάθε Διαμεσολαβητή είναι ήδη προκαθορισμένη και προδιατυπωμένη κατά την υπογραφή της ασφαλιστικής σύμβασης μεταξύ του ιδίου και της εταιρείας. Η σύμβαση ασφαλιστικής διαμεσολάβησης είναι μια αμφοτεροβαρής (επιβαρύνει εξίσου και τις δύο πλευρές) σύμβαση δύο συμβαλλόμενων μερών που το καθένα αναλαμβάνει δικαιώματα και υποχρεώσεις. Υπάγεται στη νομοθεσία 4538 του 2018 και διέπεται από γενικές νομικές έννοιες, όπως τα “χρηστά ήθη” και τα “συναλλακτικά ήθη”, τα οποία συνήθως ερμηνεύονται από τα δικαστήρια. Υποχρέωση του διαμεσολαβητή είναι να ασκεί τα καθήκοντά του όπως αυτά ορίζονται από την εταιρεία και υποχρέωση της εταιρείας να του καταβάλει την προκαθορισμένη αμοιβή – και οι δύο πράξεις περιγράφονται στη μεταξύ τους σύμβαση. Η υπογραφή της σύμβασης σημαίνει ότι όσα περιλαμβάνει είναι προ-συμφωνηθέντα και αποδεκτά από τις δύο πλευρές.
Πιο συγκεκριμένα η αμοιβή (προμήθεια) ορίζεται και περιγράφεται σε παράρτημα της σύμβασης, συνυπογράφεται από τις δύο πλευρές και φυσικά αποτελεί “ρητά και πανηγυρικά” αναπόσπαστο τμήμα της. Αυτό σημαίνει ότι οτιδήποτε τροποποιηθεί στο παράρτημα, σημαίνει ότι τροποποιείται η σύμβαση.
Ωστόσο σε οποιαδήποτε υπάρχουσα υπογεγραμμένη σύμβαση, οποιαδήποτε τροποποίηση στο περιεχόμενο (όρους) δεν μπορεί να γίνει μονομερώς. Η μονομερής τροποποίηση χωρίς τη συμφωνία, τη συναίνεση, την συγκατάθεση έστω και σιωπηρή, του έτερου συμβαλλόμενου μέρους, θεωρείται καθαρή αντισυμβατική συμπεριφορά, ως εκ τούτου μη νόμιμη αλλά αυθαίρετη και καταχρηστική, αποτελεί ευθεία παραβίαση των όρων της σύμβασης και αντίκειται στις αρχές της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών. Σύμφωνα με τον κ. Πολυχρονίδη δημιουργεί και ζητήματα ενδοσυμβατικής ευθύνης: Όταν σε δύο συμβαλλόμενα μέρη το ένα δημιουργεί ζημία στο άλλο, δημιουργούνται θέματα και δικαιώματα αποζημίωσης του μέρους που θα ζημιωθεί.
Δηλαδή μπορεί οποιαδήποτε ασφαλιστική να ισχυριστεί ότι δεν τροποποίησε τη σύμβαση, γιατί δεν μείωσε το ποσοστό της προμήθειας, μέσω όμως του ΔΣ μείωσε το τελικό ποσό της προμήθειας, διότι αν υπολογιστεί είναι προφανές ότι διαφέρει από αυτό που υπογράφηκε αρχικά μεταξύ των δύο πλευρών. Όταν μειώνεται το ποσό της προμήθειας, έστω και έμμεσα, αυτό νομικά εκλαμβάνεται ως «ζημιογόνος συμπεριφορά» της εταιρείας, και ως «ευθεία παραβίαση» της σύμβασης.
Η ασφαλιστική εταιρεία σαφώς και έχει το δικαίωμα να καθορίζει την εμπορική πολιτική της, δηλαδή να καταρτίζει τιμολόγια κατά το δοκούν λόγω διαφόρων τεχνοοικονομικών και άλλων αναγκών. Ωστόσο η εμπορική πολιτική δεν μπορεί να αποτελεί όχημα για να παραβιάζονται οι όροι της σύμβασης, υπογράμμισε ο νομικός εκπρόσωπος.
Αυτό που στη συνέχεια έσπευσε να διευκρινίσει, είναι ότι στα καινούργια ασφαλιστικά προϊόντα κάθε εταιρεία έχει το δικαίωμα να μεταβάλει τις προμήθειες, αυτό προβλέπεται άλλωστε σε κάθε σύμβαση με τους διαμεσολαβητές. Στην υπάρχουσα ωστόσο παραγωγή, νομικά δεν υπάρχει το δικαίωμα τροποποίησης. Να αλλάζουν δηλαδή πράγματα που συμφωνήθηκαν κατά την υπογραφή της σύμβασης και αφορούσαν προγράμματα που προϋπήρχαν αυτής.
Η επόμενη μέρα
Αν ο διαμεσολαβητής δεν αντιδράσει, δηλαδή δεν καταθέσει γραπτώς προς την εταιρεία ότι δεν αποδέχεται την μονομερή τροποποίηση της προμήθειάς του, τότε νομικά θεωρείται οτι προέβη σε “σιωπηρή αποδοχή”.
Αν ωστόσο προβεί σε έγγραφη διαφωνία και η εταιρεία του δεν αποσύρει την τροποποίηση, τότε μπορεί να διεκδικήσει νομικά την αμοιβή που δικαιούται με βάση τη σύμβαση που έχει υπογράψει.
Σε περίπτωση δε καταγγελίας της σύμβασης λόγω της αντιδικίας, τελική υπεύθυνη θα θεωρηθεί η ασφαλιστική και όχι ο διαμεσολαβητής, διότι έχει προηγηθεί «κατάφορη ευθεία παραβίαση» των όρων της από την ασφαλιστική και άρα δε λύεται με πρωτοβουλία του ασφαλιστικού διαμεσολαβητή. Αυτό σημαίνει ότι ο διαμεσολαβητής τυγχάνει εφαρμογής του άρθρου 4538 που λέει ευθέως ότι σε περίπτωση λύσης της σύμβασης με ευθύνη της εταιρείας, δικαιούται ο διαμεσολαβητής προμήθειες επί τριετία.
No comment yet, add your voice below!